Trzecim wariantem stosowanym w ustawieniu 1-4-2-3-1 jest ustawienie środkowych pomocników w trójkącie różni się ono od ustawienia z jednym defensywnym pomocnikiem tym że grę skupiamy głównie w środku w fazie tworzenia szansy strzeleckiej gdzie przesuwają się 8 i 10 i to oni mają głównie otrzymywać tam piłki i dopiero wybierać rozpoczęcia kolejnej fazy. Ciężar dostarczania piłek do 8 i 10 spoczywa wówczas głównie na zawodnikach 2, 5 i 6.

Zrzut ekranu 2017-01-11 o 19.50.04

Ustawienie 1-4-2-3-1

1-4-4-2 w rombie

W ustawieniu 1-4-4-2 w rombie mamy do czynienia z grą praktycznie bez bocznych pomocników w tym wypadku tą rolę spełniają obrońcy. W fazie konsolidacji udział w organizacji gry spoczywa głównie na środkowych pomocnikach 6, 8, 10 i 7 którzy poruszają się zawsze blisko siebie w momencie uzyskania inicjatywy najczęściej po piłkę schodzi jeden z napastników 9 lub 11, zachowując stabilność ustawienia ponieważ nadal gra blisko 6,8 i 7 najwyżej ustawiony z pomocników w rombie 10 wchodzi wówczas do linii ataku wykorzystanie przestrzeni dają nam wówczas boczni obrońcy 2 i 5.

Zrzut ekranu 2017-01-11 o 19.53.41

Kolejnym wariantem, które występuje w fazie konsolidacji w tym ustawieniu to moment gdzie ciężko jest nam przejąć inicjatywę w fazie budowania ataku i do pomocy schodzi (6). Wówczas wyżej na wysokość (10), która schodzi niżej i (7) wychodzą boczni obrońcy przesuwając się do fazy konsolidacji (2) i (5). Główny ciężar wprowadzenia piłki do fazy tworzenia szansy strzeleckiej spoczywa wówczas na 7,8 i (10).

Zrzut ekranu 2017-01-11 o 19.55.08

Wspólnym mianownikiem wszystkich tych ustawień jest tworzenie przewagi w środkowym sektorze boiska. Umiejętność zdominowania tej strefy gwarantuje nam dużą liczbę rozwiązań w fazie tworzenia szansy strzeleckiej ponieważ pozwala na wprowadzenie przed linię piłki dużej ilości zawodników od 5 do nawet 8 zawodników. Dając jednocześnie duże wsparcie i balans pomiędzy ofensywą a defensywą. Faza konsolidacji jest bardzo płynna i często przechodzi w fazę tworzenia szansy strzeleckiej jednak w momencie kiedy przejmujemy piłkę i pomijamy tą fazę z reguły jesteśmy narażeni na szybką stratę piłki ponieważ nie mamy dostatecznej ilości zawodników w strefie tworzenia szansy strzeleckiej. Faza konsolidacji nie występuje praktycznie w ogóle w ataku szybkim i jest charakterystyczna dla ataku pozycyjnego.

To był ostatni tekst z serii o fazie konsolidacji. Materiał przygotował Paweł Ściebura. Kolejna dawka wiedzy już za tydzień!